42 SUSSEN OF VERBROEDEREN?

sussen of verbroederen

DISCLAIMER

Al mijn verhalen zijn volkomen gebaseerd op mijn eigen perceptie van de werkelijkheid, niet op de waarheid. Ik sluit ook niet uit dat mijn fantasie met details op de loop is gegaan door de jaren heen, of dat mijn kinderhoofd bepaalde zaken verdraaid heeft. Het gaat mij niet om het hebben of halen van het allesomvattende gelijk. Wel wil ik ruimte en bestaansrecht geven aan mijn eigen beleving.  Dit is de betekenis die ik, vanuit mijn ervaring, aan de dingen gegeven heb, vanuit mijn persoonlijke invalshoek en naar eigen vermogen. Het is immers mijn beleving die mijn ervaring kleurt, niet de verkeerd uitgepakte goed bedoelde intentie van de ander. De waarheid beweegt zich altijd ergens in het midden, tussen alle polen in. Dit boek kent in potentie dus eigenlijk minimaal 359 maal de hoeveelheid aan hoofdstukken dan er in de inhoudsopgave benoemd staan. Namelijk minstens één  extra, vanuit iedere graad van de gehele cirkel. Vanuit alle perspectieven en in alle kleurschakeringen die je je maar kunt voorstellen onder de zon. Ik claim geen andere waarheid in pacht te hebben, dan die van mezelf. En dan nog: deze ‘waarheid’ blijkt ook steeds weer veranderlijk en onderhevig aan mijn eigen groei en bewustzijn op de dingen. De verhalen nemen mee, in een onderzoek naar de mogelijkheid tot zingeving, groei en misschien zelfs vergeving. Het is een zoektocht naar ruimte. Vanuit de aangeboren drang om vrijuit te kunnen mogen bewegen.

 

Bij deze nodig ik iedereen die zich hiertoe aangesproken voelt uit, om zijn eigen perceptie op de gebeurtenissen te verwoorden. Ook dát verhaal zullen mensen kunnen begrijpen vanuit beschreven perspectief en standpunt. Wat heb je op je lever? Wat zit je dwars? Wat krijg je niet verteerd van binnen? Het is niet mijn doel om andermans waarheid met die van mij te ontkennen. Wel neem ik ook de ruimte voor mijn eigen verhaal, die ik tot nu toe steeds niet leek te kunnen vinden of innemen.

KUNNEN TWEE VERSCHILLENDE DINGEN BESTAANSRECHT GENIETEN NAAST ELKAAR?

Ik ervaar hierin een hevige kortsluiting tussen de generaties die elkaar opvolgen. Als twee  pluspolen die zo sterk geladen zijn, dat bij iedere poging tot naderen, direct de vonken over en weer springen. De ander niet kunnen horen, omdat je eigen nood zo hoog is, om eindelijk gehoord en begrepen te willen worden door de ander. Geen ruimte ervaren.

Wat maakt de verhalen zo beladen? Naar mijn idee de ingehouden emoties, door geheimen, taboe, schuld, schaamte, veroordeling, loyaliteit, ontkenning, pijn en een daarmee in stand gehouden slachtofferschap.

Vanuit ons eigen leed, kunnen wij de ander niet horen, en zijn wij geneigd om de boel te sussen. Dan is er ten minste weer rust in de tent, maar hoeven ook de relatief ‘veilige’ rollen die we spelen niet herverdeeld of opnieuw bekeken te worden. Iedereen claimt het slachtoffer te zijn geweest, dus niemand wil ineens de rol van dader toebedeeld krijgen.

STRIJD OM DE PROTAGONIST

Wikipedia zegt:

…”In de klassieke strijd tussen goed en kwaad is de protagonist gewoonlijk de ‘held’ van het verhaal en de antagonist is, of vertegenwoordigt, de kwade genius of de ‘slechterik’.

De antagonist van het verhaal probeert het de protagonist moeilijker, of onmogelijk, te maken zijn doel te bereiken. De verteller of scenarist zal over het algemeen bij de lezer of kijker sympathie trachten te wekken voor de ‘held’ en het tegendeel voor de tegenstander. Het kan echter voorkomen dat de lezer of toeschouwer hiermee op het verkeerde been wordt gezet en de sympathie (geleidelijk of plotseling) verschuift. Dit soort verrassende plots wordt soms toegepast in thrillers en detectiveverhalen.”…

 

Dit is wat mij precies gebeurt, doordat ik mijn verhalen deel.  Ik laat hiermee zien dat ik slachtoffer was van de situatie, maar tegelijkertijd ben ik daarmee meteen weer dader, omdat het de ander zijn felbegeerde slachtofferschap zogenaamd heeft ontnomen.  Hoe haal ik het inderdaad in mijn botte kop, om de ander zo als ‘slechterik’ af te schilderen!?!  Iedere protagonist heeft zijn antagonist nodig, maar deze wil door niemand gespeeld worden.

Op het moment dat ik uiting geef aan mijn vermeende slachtofferschap, blijk ik opeens zelf ook dader! Dit dilemma wordt vaak te lijf gegaan met een ‘sussen’.  Een tot stilte manen, een in een roes wiegen (zijn verslavingen handige hulpmiddel bij) een de kop in drukken van de beleving, een van bovenaf dirigeren, een manipuleren, jouw ding willen opleggen. Dit doen we bij de ander, maar vooral ook bij onszelf. Dit is wat velen van ons er natuurlijk ook al met de paplepel ingegoten hebben gekregen.

Lost dit echter echt iets op? Naar mijn idee niet. Vanaf buiten gezien wel. In gewenst gedrag misschien. Het plaatje klopt weer en we kunnen weer even ongestoord verder. De tranen zijn geveegd, het doekje voor het bloeden is gegeven, de pleister is geplakt en de rust lijkt wedergekeerd.  Zo heb ik mezelf jaren lang geprobeerd te sussen, te verdoven, iets anders wijs te maken, door mijn kop in het zand te steken, een bord voor mijn kop te plaatsen, een schop onder mijn reet te geven en vooral veel te wijzen naar anderen. Met veel hoopvolle inzichten, maar vooralsnog met weinig resultaat.

Het advies vanuit deze tactiek luidt dan ook: ‘SSSST. Wie denk jij wel niet dat je bent om de vuile was buiten te hangen? Je brengt een ander ten schande! Stil nou maar. Kan je niet gewoon vergeven? Laat het toch eens met rust joh. Ben je daar nu nog steeds niet overheen? Zand erover!’.

En precies dezelfde strijd speelt zich af binnen in mij. Dit lijkt me af en toe nagenoeg schizofreen te maken. En wát er ook om mij heen gezegd wordt, het gooit altijd olie op het vuurtje van één van de twee ruzie makende partijen in mij! Het lijkt wel de eeuwige strijd om de glanzende hoofdrol, de vertolking van de held in het stuk.

Ik zie perspectief in RUIMTE. Een intentieverklaring, waarin ik bestaansrecht verleen aan iedere invalshoek op elke gebeurtenis. Ook ik ben zowel de Protagonist als de Antagonist tegelijkertijd. En dat deze naast elkaar kunnen en mogen bestaan. Ik zeg dus niet: ‘luister alleen naar het één, want dát is de waarheid!’ Ik zeg daarmee dat alles en iedereen zijn eigen waarheid in pacht heeft. Het is aan onszelf om hierin kleur te mogen bekennen en te onderzoeken of we op die manier naast elkaar kunnen staan. (dus ook binnenin onszelf)

Dat zijn prachtige woorden, dat vind ik zelf ten minste… Maar wat mij betreft een pittige opgave om ook daadwerkelijk te gaan leven!

Mijn ervaring is, dat zodra ik mij gehoord voel in mijn beleving, dat ik direct ook ruimte ervaar om naar andermans beleving te luisteren en daar ruimte voor te hebben. Dat is erg mooi, wanneer ik zelf als eerste aan de beurt ben. Maar wat nou, wanneer ik pas als allerlaatste van de hele kring, na alle andere 359 graden van de cirkel, mijn verhaal mag doen? AAAAHHH!  Ik heb hier al last van bij een introductie rondje tijdens een cursus bloemschikken ofzo. Iedereen doet zijn verhaaltje, maar ik ben als middelste en kan eigenlijk pas echt goed naar de ander luisteren, zodra ik mijn eigen ei heb gelegd.

ZOU DAT REPTIELENBREIN EIGEN ZIJN TROUWENS?

OF HEEFT MENEER KALVIJN HIER ZIJN VETTE VINGER IN DE PAP?

WANT: ‘Wie vraagt wordt overgeslagen he’.

Voor we het weten, zitten we allemaal braaf en gefrustreerd op ons zuur verdiende loon, de glanzende hoofdrol te wachten, tot de dood ons eindelijk het enige verlossende antwoord geeft?

 

VERBROEDERING

Daar gaat het denk ik over. Ruimte voor andermans verhaal, waarheid, perceptie en invalshoek vinden.  Hand in hand kunnen gaan. Maar hoe doe ik dat? Aangezien ik niet in de hand heb, wat de ander wel of niet zal doen, kan ik enkel mijn eigen deel voor rekening nemen. Eerst binnen mijzelf ruimte voor mijn eigen verhaal, waarheid en beleving creëren. (vind ik al lastig genoeg!) Mijzelf van daaruit kunnen durven mededelen, en als het even kan, nog voordat ik hier de pijp uit ga!

 

Welk verhaal heb jij?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s