13 ROEDELGEDRAG

opstelling

Onbewuste mindsets en onderliggende overtuigingen over dat je niet goed genoeg bent doen je de das om. Het nog altijd sluimerend heersende Calvinisme draagt hier ook een behoorlijk steentje aan bij. Daarnaast voorkomt het menselijk roedelgedrag, dat je te ver buiten de lijntjes kleurt, want anders bestaat er immers kans op verstoting uit de groep. Mocht je misschien toch geniaal blijken in wat je doet, dan word je aanbeden of zelfs verafgood, óf heb je weer met afgunst en jaloezie te kampen van roedelgenoten, die liever op jouw positie hadden willen staan. Het is ook nooit goed! J

Wanneer ik hierover nadenk, voel ik langzaam dat mijn hoofd in de knoop raakt. Ik raak verstrikt in wetten, regels, normen, waarden en verwachtingen die rondzingen in de groep. Een enorme kluwen aan groepsbrei vormt zich voor mijn geestesoog. En voor ik het me goed en wel besef zit ik daar middenin!

Of je nu wil of niet; ieder mens verhoudt zich tot de roedel. Of je er nu middenin zit, er helemaal buiten staat, bovenaan zit, onderaan ligt, trekker bent, duwer, ondervanger, aanjager, verwerper, opruimer, verbinder, vertrager, catalysator, verdieper, spits, verdediger, slachtoffer, verzachter, aanvoerder of laatste man…

Iedereen speelt zijn eigen unieke rol in het voetbalteam dat ik ‘de roedel’ noem.  De meesten van ons pakken onbewust de rol die ze van nature het makkelijkste afgaat. Dit is doorgaans een positie, waarin we het beste tot ons recht komen met de kwaliteiten die we van nature bezitten. Waarmee we zogezegd geboren zijn in dit leven. Strategisch denkers worden spelverdeler, voorwaartse focus en balcontrole vraagt om de spits positie, een grote hart-long capaciteit is handig voor op het middenveld en zo kan je vast nog van alles bedenken.

Gaandeweg echter, als wij worden getriggerd door de uitdagingen van het bestaan, waardoor wij bang worden en vanuit angst gaan overleven, gaan wij onze kwaliteiten anders leren inzetten. De spits poeiert zijn vermeende opponent gewiekst en spitsvondig reeds in de kleedkamers af, de spelverdeler voor- en doorziet overspannen elke vorm van eventueel dreigend gevaar en de middenvelder blijft maar doelloze meters maken en draven voor de ander, in de hoop erkend te worden. We zetten nu onze aangeboren kwaliteiten niet meer rechtstreeks voor ons eigen doel in, maar richten ons hiermee op de andere partij om erkenning, veiligheid en overlevingskansen te waarborgen.

Ook kan dit rolverwisselingen tot gevolg hebben, waardoor de dynamiek volledig uit het spel gaat. De ontmoedigde spits kruipt weg als laatste man, de top verdediger voelt zich miskend en worstelt zich omhoog tot spits, omdat hij door scoren meer zichtbaar hoopt te zijn, de middenvelder neemt, om de boel te redden, de rol van de verdediger gauw over, wat hem niet in dank wordt afgenomen door de keeper, die eigenlijk droomt van deze positie, Chaos en rommel alom!

Wat is jouw huidige positie?

Klopt deze eigenlijk wel bij jouw natuurlijke kwaliteiten?

Of is het een verbastering, een afgeleide van…?

Sta je misschien op een totaal andere plek?

Of ben je daar geplaatst door iemand anders?

Welke signalen heb jij afgegeven, waardoor je hier geplaatst werd?

Ik durf wel te beweren dat het vaak ANGST is, waardoor wij niet op de juiste plek staan opgesteld. Naar mijn idee slaan we dit maar al te vaak over. Ik hoor het de scheids nog zo zeggen, aan het begin van een wedstrijd:

ON YOUR MARKS, SET, GO!

On your mark dus.

Maar wat is jouw plek? Wat mij betreft daagt dit tot onderzoeken uit. Wat zijn jouw kwaliteiten? Natuurlijk hebben wij er van nature altijd meerderen en daarmee kunnen wij dus ook makkelijk meerdere posities bekleden, maar de combinatie wijst wel in een specifieke richting. De unieke melange van jouw kwaliteiten vraagt als het ware om invulling, om het innemen van een op maat gemaakte positie. En het is de kunst, de reis, het avontuur om deze match te zoeken. Daarmee wil ik benadrukken; dus niet om ‘gevonden te hebben’, maar om naartoe te werken, op ontdekkingsreis te gaan. Met vallen en opstaan passen en meten, aannemen en weer afleggen, proberen en onderzoeken. Wat past mij? En hierin maak je je eigen ontwikkeling door. Dus het jassie wat vorig jaar nog als gegoten zat, kan nu ernstig knellen bij de oksels. Geeft niet, je bent blijkbaar gegroeid.

En je voelt het in je donder, wanneer je op de juiste positie staat. De flow komt erin. Het gaat als vanzelf. Het kost geen moeite, je voelt je als een visje in het water, je kan je weer vrijuit bewegen en het spel is volop hervat!

Naar mijn idee zijn de zelfdestructieve mind-fucks van iets perfect moeten kunnen voordat je iets mag laten zien, gebaseerd op angst. Ze houden je niet-passende-positie binnen de roedel in stand. Het laat een ingehouden verbastering van je kwaliteiten zien, die om ruimte staan te trappelen. Het geeft je doodsangst of je koudwatervrees weer, om de wijde wereld weer in te trekken, de sprong in het diepe te wagen, naar buiten te treden, het spel te hervatten, het risico te nemen voor wat het is. En dit risico heet leven. Je bent bang om te falen en het is toch ook wel veilig in je huidige positie. Immers:

WIE NIET WAAGT, DIE NIET VERLIEST OOK

En ter bevordering van de beweeglijkheid, gooi ik er op de valreep ook nog maar even een andere invalshoek tegenaan 😉

Want wat nou, als je ervan uit gaat dat jij zelf, alle posities in het veld vertegenwoordigt? Dat dit allemaal delen van jou zijn? Je vormt het hele team met alle kwaliteiten die in jou zitten, waarin alle spelers (alle jouwtjes) perfect op elkaar ingespeeld en afgestemd zijn. Of hebben jouw spelers onderling (nog) strijd en onenigheid? Hoe zou het zijn wanneer alle spelers gingen samenwerken?  Klinkt best wel gaaf toch?

En wie is dan de coach? Ben jij dat ook? Of laat jij je (nog) grotendeels door anderen aansturen of bepalen? Wat nou als je zelf ook de coach bent of wordt? Kan je zelf je wedstrijdopstellingen en je trainingstactieken verzinnen en uitproberen. Klinkt ook wel gaaf toch?

En wordt er eigenlijk wel voetbal gespeeld? Of mag jij zelf het spel verzinnen? Wat zouden voor jou belangrijke regels en afspraken zijn? Waar zou je mee willen spelen? Bal, speer, racket, ski, pion, of touw, mensen, dieren, taal, gedachtes, energie, materie? Wat lijkt jou leuk om uit te proberen? Klinkt echt wel gaaf toch?

En hoe verder je uitzoomt, des te groter je mogelijkheden tot spelen en groei!

THE SKY AIN’T EVEN THE LIMIT!

En waar sta je op dit moment?

Dit bepaalt het standbeen, van je volgende stap.

Wat let je?

ON YOUR MARK…

SET…

Go!

Lof

Willemijntenvelden.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s